mijn dag…

School gaan is vermoeiend. Laat me even uitleggen. Doordat ik in de vakantie gemiddeld om 1 uur ’s nachts ging slapen en dan tot de middag in mijn bed bleef liggen, lukt het me niet om nu vroeger te gaan slapen. Spijtig genoeg moet ik er wel elke dag uit om 7 uur. Gevolg, ik zit doodop aan mijn lessenaar en heb veel moeite om toch maar voor een deel de les te volgen. Niet zo veel verschil met de rest van mijn collega’s heb ik de indruk. Wat heel aanneembaar is, als je ziet hoe saai en langdradig de lessen soms kunnen zijn. Wat ik vandaag geleerd heb? Hm, dat héél lang geleden een pakje chips 10 frank kostte. Wat worden ze soms melancholiek, die leerkrachten.
Om de avond af te sluiten eerst nog wat lezen in ‘Pride and Prejudice’. Na de film al verschillende keren te hebben bekeken werd het nu toch stilaan tijd om ook eens het boek te lezen. Zeker als die van Engels het speciaal voor mij mee brengt. Jaja, geslijm bij de leerkracht…

Onder het motto: “het is veel gezelliger met een beetje muziek”,
Tim Vanhamel – Until I find you

ziekjes

Het nieuwe jaar kon weer niet beter starten voor mij. We zijn nog maar de 2de dag van 2008, en de ziektenmicrobes hebben hun veroveringstocht op mijn lichaam al gestart. Maar zo snel geef ik me niet gewonnen. Leve de orofar’s en dafalgan’s. Zucht. Typisch voor mij om ziek te worden tijdens de vakantie. Bedenk ik nu juist dat dit mijn laatste echte kerstvakantie is. Volgend jaar deze tijd zit ik waarschijnlijk dagenlang achter mijn bureau stapels boeken van buiten te blokken. Op het eerste gedacht een niet zo leuk vooruitzicht. Maar toch kijk ik er al verlangend naar uit. Want na bijna 6 jaar de schoolbanken in het secundair te verslijten, heb ik er nu echt stilaan genoeg van. Waarschijnlijk zie ik het verder studeren momenteel nog wat rooskleurig. Maar wat geeft het, nu heb ik ten minste iets om naar uit te kijken.